⚖️ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2412/2569
เรื่อง : โพสต์ภาพเปลือยลงบัญชีทวิตเตอร์สาธารณะ เป็นทั้งการนำข้อมูลลามกเข้าสู่ระบบและการเผยแพร่ จะลงโทษแยกเป็นสองกรรมได้หรือไม่
🔹 ประเด็น
การโพสต์ภาพเปลือยที่มีลักษณะอันลามกลงในบัญชีทวิตเตอร์ที่เปิดเป็นสาธารณะ ซึ่งประชาชนทั่วไปสามารถเข้าถึงได้ เป็นความผิดฐานนำข้อมูลคอมพิวเตอร์ที่มีลักษณะอันลามกเข้าสู่ระบบ ตาม พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์ มาตรา 14 วรรคหนึ่ง (4) และเป็นความผิดฐานเผยแพร่ข้อมูลดังกล่าวตาม (5) แยกเป็นสองกรรมต่างกัน หรือเป็นความผิดเพียงบทเดียว
และมีเหตุสมควรรอการลงโทษจำคุกแก่จำเลยทั้งสองหรือไม่
🔹 ข้อเท็จจริง
จำเลยที่ 1 เป็นเจ้าของบัญชีทวิตเตอร์ชื่อ “Y / L XXX & XXX”
จำเลยที่ 1 โพสต์ภาพเปลือยของจำเลยทั้งสองเผยแพร่ในบัญชีทวิตเตอร์ของจำเลยที่ 1 ซึ่งเปิดเป็นสาธารณะ โดยกระทำด้วยความสมัครใจของจำเลยทั้งสอง
ภาพดังกล่าวเป็นภาพเปลือยที่เห็นเต้านมและอวัยวะเพศของจำเลยทั้งสอง และประชาชนทั่วไปสามารถเข้าถึงได้
ศาลชั้นต้นเห็นว่า การนำข้อมูลเข้าสู่ระบบตามมาตรา 14 วรรคหนึ่ง (4) และการเผยแพร่หรือส่งต่อตามมาตรา 14 วรรคหนึ่ง (5) เป็นความผิดหลายกรรมต่างกัน จึงลงโทษแยกกัน
นอกจากนี้ จำเลยทั้งสองยังมีความผิดฐานกระทำการอันควรขายหน้าต่อหน้าธารกำนัลโดยเปลือยหรือเปิดเผยร่างกาย ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 388
ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษายืน จำเลยทั้งสองฎีกา
🔹 คำพิพากษาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เมื่อจำเลยที่ 1 โพสต์ภาพเปลือยของจำเลยทั้งสองลงในบัญชีทวิตเตอร์ที่เปิดเป็นสาธารณะ
ทันทีที่มีการนำเข้าสู่ระบบคอมพิวเตอร์โดยการโพสต์ภาพดังกล่าว ก็ย่อมเป็นการเผยแพร่ข้อมูลคอมพิวเตอร์ที่มีลักษณะอันลามกอยู่ในตัว
เมื่อจำเลยทั้งสองร่วมกันกระทำความผิดดังกล่าวในคราวเดียวกันต่อเนื่องกัน และความผิดทั้งสองลักษณะต่างก็เป็นความผิดตาม พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์ มาตรา 14 วรรคหนึ่งเช่นเดียวกัน
จึงเป็น ความผิดเพียงบทเดียว ตามมาตรา 14 วรรคหนึ่ง (4) และ (5)
การที่ศาลล่างลงโทษจำเลยทั้งสองแยกเป็นสองกรรมจึงไม่ถูกต้อง
ปัญหานี้เป็นข้อกฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย แม้จำเลยทั้งสองให้การรับสารภาพและไม่มีคู่ความฝ่ายใดฎีกาประเด็นนี้ ศาลฎีกาก็มีอำนาจยกขึ้นวินิจฉัยและแก้ไขให้ถูกต้องได้ ตาม ป.วิ.อ. มาตรา 195 วรรคสอง ประกอบมาตรา 225
ส่วนการขอให้รอการลงโทษ ศาลฎีกาเห็นว่า การนำภาพเปลือยที่เห็นเต้านมและอวัยวะเพศเข้าสู่บัญชีทวิตเตอร์ที่เปิดเป็นสาธารณะและประชาชนทั่วไปสามารถเข้าถึงได้ แสดงถึงเจตนาของจำเลยทั้งสองที่จะเผยแพร่ภาพดังกล่าวแก่สาธารณชน และเข้าข่ายการแสวงหาประโยชน์จากการกระทำดังกล่าว
หาใช่มีเจตนาถ่ายภาพเพื่อเก็บไว้เป็นการส่วนตัวหรือเฉพาะกลุ่มตามที่จำเลยทั้งสองฎีกาไม่
ศาลเห็นว่าการกระทำขัดต่อศีลธรรมและมีผลกระทบต่อความสงบเรียบร้อยของสังคม พฤติการณ์แห่งคดีเป็นเรื่องร้ายแรง แม้จำเลยจะมีภาระดูแลครอบครัวหรือมีเหตุอื่นตามที่อ้าง ก็ไม่มีเหตุผลเพียงพอที่จะรอการลงโทษจำคุก
🔹 สรุป
การโพสต์ภาพที่มีลักษณะอันลามกลงในบัญชีสื่อสังคมออนไลน์ที่เปิดเป็นสาธารณะ การนำข้อมูลเข้าสู่ระบบและการเผยแพร่เกิดขึ้นจากการกระทำคราวเดียวกันและต่อเนื่องกัน จึงเป็นความผิดตาม พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์ มาตรา 14 วรรคหนึ่ง (4) และ (5) เพียงบทเดียว ไม่อาจแยกลงโทษเป็นสองกรรมได้
ส่วนการเปิดบัญชีเป็นสาธารณะให้ประชาชนทั่วไปเข้าถึงภาพดังกล่าว เป็นข้อเท็จจริงสำคัญที่แสดงถึงเจตนาเผยแพร่แก่สาธารณชน มิใช่การเก็บภาพไว้เป็นการส่วนตัวหรือเฉพาะกลุ่ม
ศาลฎีกาพิพากษาแก้ ลงโทษตามมาตรา 14 วรรคหนึ่ง (4) และ (5) เพียงบทเดียว จำคุก 1 ปี รับสารภาพลดโทษกึ่งหนึ่ง คงจำคุก 6 เดือน
เมื่อรวมกับโทษฐานกระทำการอันควรขายหน้าต่อหน้าธารกำนัลโดยเปลือยหรือเปิดเผยร่างกายแล้ว เป็น จำคุกคนละ 6 เดือน และปรับคนละ 500 บาท โดยไม่รอการลงโทษ
🔹 กฎหมายที่เกี่ยวข้อง
- พ.ร.บ.ว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2550 มาตรา 14 วรรคหนึ่ง (4)
- พ.ร.บ.ว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2550 มาตรา 14 วรรคหนึ่ง (5)
- ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83
- ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 388
- ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78
- ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 195 วรรคสอง ประกอบมาตรา 225