สรุปคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3429/2563
ชักชวนให้รับงานยิงคนที่ทะเลน้อย แต่ไม่ปรากฏว่ายิงผู้ใด ถือเป็นการใช้ให้ผู้อื่นกระทำความผิดหรือไม่
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3429/2563 วางหลักเกี่ยวกับความผิดฐานใช้ให้ผู้อื่นกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 84 วรรคสอง โดยเฉพาะกรณีที่มีการชักชวนให้ผู้อื่น “รับงานยิงคน” แต่ข้อเท็จจริงยังไม่ปรากฏชัดว่าให้ยิงผู้ใด
ประเด็นของคดีนี้ คือ การจะถือว่าบุคคลใดเป็นผู้ก่อให้ผู้อื่นกระทำความผิด ต้องมีข้อเท็จจริงชัดเจนว่า บุคคลนั้นได้ก่อให้ผู้อื่นกระทำความผิดข้อหาใด ต่อบุคคลใดอย่างชัดเจน จนผู้ถูกใช้สามารถลงมือกระทำความผิดนั้นได้
ผู้ก่อให้ผู้อื่นกระทำความผิด
จะมีความผิดและถูกลงโทษฐานใช้ให้กระทำความผิด
แม้ความผิดนั้นยังมิได้กระทำลง
ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 84 วรรคสอง
ต้องมีข้อเท็จจริงชัดเจนเพียงใด
โดยเฉพาะกรณีที่มีการชักชวนให้ผู้อื่น
“รับงานยิงคนที่ทะเลน้อย”
แต่ไม่ปรากฏว่า
เป็นงานยิงผู้ใด
เมื่อใด
อย่างไร
จะถือว่าเป็นการลงมือก่อให้ผู้อื่นกระทำความผิดแล้วหรือไม่
คดีนี้ คนร้ายใช้อาวุธปืนขนาด 9 มม. ยิงเข้าไปในบ้านที่เกิดเหตุ แล้วเข้าไปในบ้านที่เกิดเหตุ และใช้อาวุธปืนยิงผู้เสียหายทั้งห้า เป็นเหตุให้ผู้เสียหายทั้งห้าได้รับบาดเจ็บ
คดีสำหรับจำเลยที่ 1 เป็นอันยุติตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 9 โดยคู่ความไม่ฎีกา
คงมีปัญหาต้องวินิจฉัยตามฎีกาของโจทก์ว่า จำเลยที่ 2 และจำเลยที่ 3 กระทำความผิดตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นหรือไม่
โจทก์ไม่มีประจักษ์พยานมายืนยันว่า จำเลยที่ 2 และจำเลยที่ 3 ร่วมกันว่าจ้างจำเลยที่ 1 ให้ฆ่าผู้เสียหายทั้งห้า คงมีเพียงพยานพฤติเหตุแวดล้อม
ข้อเท็จจริงรับฟังได้ว่า จำเลยที่ 2 ชักชวนจำเลยที่ 1 ให้รับงานยิงคนที่ทะเลน้อย
แต่คำให้การของจำเลยที่ 1 และจำเลยที่ 2 ไม่ว่าในชั้นสืบสวนหรือสอบสวน ไม่ปรากฏว่า
“งานยิงคนที่ทะเลน้อย”
เป็นงานจ้างยิงผู้ใด เมื่อใด อย่างไร
แม้คำให้การของจำเลยที่ 1 และจำเลยที่ 2 จะได้ความว่า ขณะที่จำเลยที่ 2 ชักชวนจำเลยที่ 1 ได้บอกว่า
คนที่จะยิงเป็นวัยรุ่น 4 คน เด็ก ๆ ทั้งนั้น อายุไม่เกินสามสิบ เด็ก ๆ พวกนั้นยิงลูกเขาก่อน
แต่ก็ไม่ได้ระบุชื่อของผู้ที่จะถูกยิง กรณีจึงไม่เพียงพอที่จะบ่งชี้ว่า คนที่จะถูกยิงคือผู้เสียหายทั้งห้า
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า
คดีนี้ข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่า จำเลยที่ 3 บอกจำเลยที่ 2 ให้หาคนมายิงผู้เสียหายทั้งห้า
คงรับฟังได้เพียงว่า จำเลยที่ 2 ชักชวนให้จำเลยที่ 1 รับงานยิงคนที่ทะเลน้อย
“โดยไม่ปรากฏว่ายิงผู้ใด”
จำเลยที่ 1 ไม่อาจจะไปใช้อาวุธปืนยิงผู้ใดได้
ศาลฎีกาจึงวินิจฉัยว่า
“ถือไม่ได้ว่าจำเลยที่ 2 และที่ 3 ลงมือก่อให้ผู้อื่นกระทำความผิดฐานฆ่าผู้อื่นโดยไตร่ตรองไว้ก่อน”
และวินิจฉัยต่อไปว่า
“การกระทำของจำเลยที่ 2 และที่ 3 จึงไม่เป็นความผิดฐานใช้ให้ผู้อื่นกระทำความผิดฐานฆ่าผู้อื่นโดยไตร่ตรองไว้ก่อน”
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3429/2563 วางหลักว่า
การใช้ให้ผู้อื่นกระทำความผิด แม้ผู้ถูกใช้ยังไม่ได้กระทำความผิดลง ผู้ก่อให้ผู้อื่นกระทำความผิดก็อาจมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 84 วรรคสอง ได้
แต่ต้องมีข้อเท็จจริงรับฟังได้ว่า ผู้ก่อให้ผู้อื่นกระทำความผิดได้ก่อให้ผู้อื่นกระทำความผิด:
- ข้อหาใด
- ต่อบุคคลใด
- อย่างชัดเจน
เพื่อให้ผู้ถูกใช้สามารถลงมือกระทำความผิดนั้นได้
หากข้อเท็จจริงรับฟังได้เพียงว่า มีการชักชวนให้รับงานยิงคนที่ทะเลน้อย แต่ไม่ปรากฏว่าให้ยิงผู้ใด ผู้ถูกใช้ย่อมไม่อาจไปใช้อาวุธปืนยิงผู้ใดได้ การกระทำนั้นจึงยังไม่ถึงขั้นเป็นการลงมือก่อให้ผู้อื่นกระทำความผิดฐานฆ่าผู้อื่นโดยไตร่ตรองไว้ก่อน
ในคดีนี้ ข้อเท็จจริงรับฟังได้เพียงว่า จำเลยที่ 2 ชักชวนจำเลยที่ 1 ให้รับงานยิงคนที่ทะเลน้อย แต่ไม่ปรากฏว่าให้ยิงผู้ใด เมื่อไม่ปรากฏชัดว่าบุคคลเป้าหมายคือใคร จำเลยที่ 1 จึงไม่อาจไปใช้อาวุธปืนยิงผู้ใดได้ ดังนั้น การกระทำของจำเลยที่ 2 และจำเลยที่ 3 จึงไม่เป็นความผิดฐานใช้ให้ผู้อื่นกระทำความผิดฐานฆ่าผู้อื่นโดยไตร่ตรองไว้ก่อน
ศาลอุทธรณ์ภาค 9 พิพากษาให้ยกฟ้องจำเลยที่ 2 และจำเลยที่ 3
ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย
ฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้น
พิพากษายืน
ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 84 วรรคสอง
ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289 (4)