สรุปคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3181/2533
เรื่อง
ต้นอ้อยเป็นไม้ล้มลุก ไม่เป็นส่วนควบของที่ดิน ผู้ปลูกตัดต้นอ้อยของตนเอง ไม่เป็นความผิดฐานลักทรัพย์
ประเด็นข้อกฎหมาย
ต้นอ้อยที่ปลูกอยู่ในที่ดิน เป็นส่วนควบของที่ดินหรือไม่
เมื่อมีการขายที่ดินให้แก่ผู้อื่นแล้ว กรรมสิทธิ์ในต้นอ้อยจะโอนไปเป็นของผู้ซื้อที่ดินด้วยหรือไม่
และหากผู้ปลูกเข้าไปตัดต้นอ้อยดังกล่าว จะถือว่าเป็นการเอาทรัพย์ของผู้อื่นไป อันเป็นความผิดฐานลักทรัพย์หรือไม่
ข้อเท็จจริง
สามีจำเลยทำสัญญาขายที่ดินบางส่วน เนื้อที่ 42 ไร่ 1 งาน 32 วา ให้แก่ผู้เสียหาย
ขณะทำสัญญาซื้อขายที่ดินนั้น จำเลยได้ปลูกต้นอ้อยไว้ในที่ดินดังกล่าวแล้ว
ต่อมา จำเลยได้ตัดอ้อยบางส่วนในที่ดินแปลงที่ขายแก่ผู้เสียหายไป
โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์
ข้อเท็จจริงสำคัญในคดีนี้คือ สัญญาซื้อขายที่ดินไม่มีข้อความระบุว่า ได้ขายต้นอ้อยในที่ดินนั้นแก่ผู้เสียหายด้วย
อีกทั้งยังมีข้อตกลงเกี่ยวกับการแบ่งแยกที่ดินหลังฤดูหีบอ้อย และยอมให้ตออ้อยที่เหลือในที่ดินตกเป็นของผู้เสียหาย
ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อตกลงดังกล่าวแสดงให้เห็นว่า การซื้อขายที่ดินน่าจะไม่รวมถึงการขายต้นอ้อยในที่ดินดังกล่าวด้วย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3181/2533 วินิจฉัยวางหลักว่า
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า
“ต้นอ้อยเป็นไม้ล้มลุก ไม่เป็นส่วนควบของที่ดิน”
เมื่อจำเลยเป็นผู้ปลูก กรรมสิทธิ์ในต้นอ้อยจึงเป็นของจำเลย
สัญญาซื้อขายที่ดินไม่มีข้อความระบุว่า ได้ขายต้นอ้อยในที่ดินนั้นแก่ผู้เสียหาย
ข้อตกลงซึ่งทำไว้กับพนักงานสอบสวนว่า จะไปแบ่งแยกที่ดินกันหลังฤดูหีบอ้อยก็ดี และยอมให้ตออ้อยตกเป็นของผู้เสียหายก็ดี แสดงให้เห็นว่า การซื้อขายที่ดินน่าจะไม่รวมถึงการขายต้นอ้อยในที่ดินดังกล่าวด้วย
ดังนั้น การขายที่ดินย่อมไม่มีผลให้กรรมสิทธิ์ในต้นอ้อยโอนไปเป็นของผู้เสียหายแต่อย่างใด
เมื่อจำเลยตัดต้นอ้อยดังกล่าวไป จึงหาเป็นความผิดฐานลักทรัพย์ไม่
ผลคดี
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดฐานลักทรัพย์ ให้จำคุก 1 ปี ลดโทษให้หนึ่งในสี่ คงจำคุก 9 เดือน และคืนของกลางแก่เจ้าของ
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาพิพากษายืน ให้ยกฟ้อง และคืนของกลางแก่เจ้าของ
กฎหมายที่เกี่ยวข้อง
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์
มาตรา 11
มาตรา 108 วรรคสอง
ประมวลกฎหมายอาญา
มาตรา 334
มาตรา 335 (12)
ฎีกาย่อ
ต้นอ้อยเป็นไม้ล้มลุก ไม่เป็นส่วนควบของที่ดิน เมื่อจำเลยเป็นผู้ปลูก กรรมสิทธิ์ในต้นอ้อยจึงเป็นของจำเลย สัญญาซื้อขายที่ดินไม่มีข้อความระบุว่าได้ขายต้นอ้อยในที่ดินนั้นแก่ผู้เสียหาย ข้อตกลงซึ่งทำไว้กับพนักงานสอบสวนว่าจะไปแบ่งแยกที่ดินกันหลังฤดูหีบอ้อยก็ดี และยอมให้ตออ้อยตกเป็นของผู้เสียหายก็ดี แสดงให้เห็นว่าการซื้อขายที่ดินน่าจะไม่รวมถึงการขายต้นอ้อยในที่ดินดังกล่าวด้วย การขายที่ดินย่อมไม่มีผลให้กรรมสิทธิ์ในต้นอ้อยโอนไปเป็นของผู้เสียหายแต่อย่างใด เมื่อจำเลยตัดต้นอ้อยดังกล่าวไปจึงไม่เป็นความผิดฐานลักทรัพย์.
อ้างอิง
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3181/2533
แหล่งที่มา: สำนักงานส่งเสริมงานตุลาการ
คำค้นที่เกี่ยวข้อง
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3181/2533, ฎีกา 3181/2533, ต้นอ้อยเป็นไม้ล้มลุก, ต้นอ้อยเป็นส่วนควบของที่ดินหรือไม่, ไม้ล้มลุกไม่เป็นส่วนควบของที่ดิน, ขายที่ดินแล้วต้นอ้อยเป็นของใคร, ผู้ปลูกตัดต้นอ้อย, ลักทรัพย์ต้นอ้อย, ความผิดฐานลักทรัพย์, กรรมสิทธิ์ในต้นอ้อย, ส่วนควบของที่ดิน, ฎีกาศึกษา