สรุปคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3245/2568

#ฎีกาศึกษา #ทนายความ

สรุปคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3245/2568

เรื่อง

ผู้ประกันฎีกาคัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ได้หรือไม่ กรณีศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำสั่งศาลชั้นต้นที่ลดค่าปรับผิดสัญญาประกัน

ประเด็นข้อกฎหมาย

ในกรณีที่ผู้ประกันผิดสัญญาประกันต่อศาล และศาลชั้นต้นมีคำสั่งบังคับตามสัญญาประกัน โดยต่อมาศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำสั่งดังกล่าว ผู้ถูกบังคับตามสัญญาประกันยังมีสิทธิฎีกาคัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ เพื่อขอให้งดหรือลดค่าปรับได้อีกหรือไม่

ข้อเท็จจริง

คดีสืบเนื่องมาจากผู้ประกันได้รับอนุญาตจากศาลชั้นต้นให้ประกันตัวจำเลยที่ 2 ในระหว่างพิจารณา แต่ต่อมาผู้ประกันผิดสัญญาประกัน ศาลชั้นต้นจึงมีคำสั่งปรับผู้ประกันจำนวน 600,000 บาทตามสัญญาประกัน

ต่อมาผู้ประกันยื่นคำร้องว่า จำเลยที่ 2 “ถูกจับตามหมายจับของศาลอื่น” ขอให้งดหรือลดค่าปรับ ศาลชั้นต้นมีคำสั่งลดค่าปรับผู้ประกันลงร้อยละ 50 ของยอดคงค้างจำนวน 567,000 บาท โดยคงปรับผู้ประกันเป็นเงิน 283,500 บาท ผู้ประกันอุทธรณ์ แต่ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้ประกันจึงยื่นฎีกา

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3245/2568 วินิจฉัยว่า

“เมื่อศาลอุทธรณ์มีคำพิพากษายืนตามคำสั่งของศาลชั้นต้นที่ให้ลดค่าปรับแก่ผู้ประกัน คงปรับ 283,500 บาท คำพิพากษาของศาลอุทธรณ์ดังกล่าว ย่อมเป็นที่สุด ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 119 วรรคหนึ่ง ซึ่งบัญญัติว่า ในกรณีผิดสัญญาประกันต่อศาล ศาลมีอำนาจ สั่งบังคับตามสัญญาประกันหรือตามที่ศาลเห็นสมควรโดยมิต้องฟ้อง และเมื่อศาลสั่งประการใดแล้ว ฝ่ายผู้ถูกบังคับตามสัญญาประกันหรือพนักงานอัยการมีอำนาจอุทธรณ์ได้ คำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ให้เป็นที่สุด ผู้ประกันจึง ฎีกาคัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ไม่ได้ ที่ศาลชั้นต้นรับฎีกาของผู้ประกันไว้ เป็นการไม่ชอบ และศาลฎีกา พิพากษายกฎีกาของผู้ประกัน”

สรุป

คดีบังคับตามสัญญาประกันต่อศาลตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 119 วรรคหนึ่ง กฎหมายให้ผู้ถูกบังคับตามสัญญาประกันอุทธรณ์ได้ แต่เมื่อศาลอุทธรณ์มีคำวินิจฉัยแล้ว “คำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ให้เป็นที่สุด” ผู้ประกันจึงไม่มีสิทธิฎีกาคัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์เพื่อขอให้งดหรือลดค่าปรับได้อีก

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 119 วรรคหนึ่ง