สรุปคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5090/2565
เรื่อง: นำข้อมูลบัตรเครดิตผู้อื่นไปชำระค่าสินค้าออนไลน์ ผิดฐานลักทรัพย์หรือไม่
ประเด็นข้อกฎหมาย
ข้อมูลหมายเลขบนบัตรเครดิต วันหมดอายุ และเลข CVV หลังบัตรเครดิต ซึ่งเป็นเพียงข้อมูลของบัตรเครดิตและไม่มีรูปร่าง จะเป็นวัตถุแห่งการกระทำผิดฐานลักทรัพย์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 334 ได้หรือไม่
ข้อเท็จจริง
จำเลยนำข้อมูลหมายเลขบนบัตรเครดิตจำนวน 16 หลัก วันหมดอายุ และเลข 3 ตัว (CVV) หลังบัตรเครดิตของผู้เสียหาย ไปใช้ชำระค่าสินค้าหรือบริการต่าง ๆ กับผู้ขายสินค้าหรือร้านขายสินค้าออนไลน์บนเครือข่ายระบบอินเทอร์เน็ต โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยในความผิดฐานใช้บัตรอิเล็กทรอนิกส์ของผู้อื่นโดยมิชอบ ลักทรัพย์ และฉ้อโกง
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5090/2565 วินิจฉัยวางหลักว่า:
- บัตรเครดิตถือเป็น “บัตรอิเล็กทรอนิกส์” ตามบทนิยามแห่งประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 1 (14) (ก) เนื่องจากผู้ออกได้ออกเอกสารคือบัตรเครดิตให้แก่ผู้มีสิทธิใช้ โดยมีการบันทึกข้อมูลไว้ในชิปการ์ดและเทปแม่เหล็ก
- ส่วนหมายเลขบนบัตรเครดิตจำนวน 16 หลัก วันหมดอายุ และเลข 3 ตัว (CVV) หลังบัตรเครดิต เป็นเพียง “ข้อมูลของบัตรเครดิต” และไม่เป็น “บัตรอิเล็กทรอนิกส์” ตามบทนิยามแห่งประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 1 (14) (ข)
- เมื่อเฉพาะแต่ข้อมูลบัตรเครดิตดังกล่าวตามฟ้อง ไม่ใช่บัตรเครดิต จึง ไม่มีรูปร่างที่จะเป็นวัตถุแห่งการกระทำผิดเอาทรัพย์ของผู้อื่นไปโดยทุจริต การกระทำของจำเลยจึง ไม่เป็นความผิดฐานลักทรัพย์ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 334
สรุป
การนำข้อมูลหมายเลขบัตรเครดิต วันหมดอายุ และเลข CVV ของผู้อื่นไปใช้ชำระค่าสินค้าหรือบริการทางออนไลน์ ไม่เป็นความผิดฐานลักทรัพย์ ตามมาตรา 334 เพราะข้อมูลดังกล่าวเป็นเพียงข้อมูลของบัตรเครดิตที่ไม่มีรูปร่าง มิใช่วัตถุแห่งการเอาทรัพย์ของผู้อื่นไปโดยทุจริต ทั้งนี้ จำเลยยังคงมีความผิดฐาน ใช้บัตรอิเล็กทรอนิกส์ของผู้อื่นโดยมิชอบ และ ฉ้อโกง
กฎหมายที่เกี่ยวข้อง
- ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 1 (14) (ก)
- ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 1 (14) (ข)
- ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 334
- ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 341
- ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 269/5
- ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 269/7